Tenofovir (tenofovir disoproksil fumarat)

Informacion mbi barin

• Emri tregtar: Tenofovir
• Përbërësi aktiv: Tenofovir disoproksil fumarat
• Prodhuesi: Gilead Sciences, Inc.

Përbërësi aktiv Tenofovir disoproksil fumarat

Tenofovir disoproksil fumarati është një proilaç i tenofovirit, një analog nukleotidik me aktivitet antiviral kundër HIV-1 dhe virusit të hepatitit B. Pas administrimit oral, tenofovir disoproksil fumarati shndërrohet në tenofovir, i cili hyn në qeliza dhe i nënshtrohet fosforilimit për të formuar metabolitin aktiv tenofovir difosfat. Ky metabolit konkurron me deoksiadenozin trifosfatin që gjendet natyrshëm për t'u inkorporuar në ADN-në virale. Pasi inkorporohet, shkakton ndërprerje të parakohshme të zinxhirit të ADN-së dhe frenon sintezën e mëtejshme të ADN-së virale, duke zvogëluar kështu aftësinë e HIV-it dhe HBV-së për t'u replikuar.

Efekti antiviral varet nga ruajtja e përqendrimeve të përshtatshme brendaqelizore të tenofovir difosfatit, prandaj marrja e rregullt e dozave është e rëndësishme për një terapi efektive. Tenofoviri eliminohet kryesisht nëpërmjet veshkave me anë të filtrimit glomerular dhe sekretimit tubular aktiv, ndaj funksioni i veshkave është një faktor i rëndësishëm para dhe gjatë trajtimit. Tek pacientët me funksion të dëmtuar të veshkave, ekspozimi ndaj tenofovirit mund të rritet dhe intervali ndërmjet dozave mund të ketë nevojë të rregullohet. Tenofovir disoproksil fumarati mund të ndikojë gjithashtu në dendësinë minerale të kockave te disa pacientë, veçanërisht gjatë trajtimit të zgjatur ose te personat me osteoporozë, fraktura të mëparshme, disfunksion tubular renal ose faktorë të tjerë rreziku për sëmundje të kockave.

Indikacionet për përdorim

Tenofovir përdoret për:

• Trajtimin e infeksionit HIV-1 si pjesë e terapisë së kombinuar antiretrovirale me barna të tjera të përshtatshme.
• Frenimin e replikimit të HIV-it dhe zvogëlimin e ngarkesës virale te personat që jetojnë me HIV.
• Ruajtjen dhe rikuperimin e funksionit të sistemit imunitar kur përfshihet në një regjim efektiv të trajtimit të HIV-it.
• Trajtimin e infeksionit kronik me virusin e hepatitit B te pacientët e përshtatshëm të rritur dhe pediatrikë.
• Frenimin e replikimit të HBV-së dhe zvogëlimin e dëmtimit të vazhdueshëm të mëlçisë të lidhur me virusin.

Për infeksionin HIV-1, Tenofovir duhet të përdoret si pjesë e një regjimi të përshtatshëm antiretroviral me shumë barna dhe jo si ilaçi i vetëm kundër HIV-it. Regjimi i plotë zgjidhet sipas trajtimit të mëparshëm, profilit të rezistencës, funksionit të veshkave, sëmundjeve shoqëruese dhe barnave të tjera. Për hepatitin kronik B, kohëzgjatja e trajtimit varet nga përgjigjja virologjike, funksioni i mëlçisë, faza e sëmundjes së mëlçisë, terapia e mëparshme dhe faktorët klinikë individualë. Pacientët me HIV dhe HBV njëkohësisht kërkojnë vëmendje të veçantë, sepse terapia duhet të sigurojë një regjim efektiv kundër HIV-it duke ruajtur njëkohësisht aktivitet të mjaftueshëm kundër hepatitit B.

Tenofovir disoproksil fumarati 300 mg si substancë e vetme aktive nuk duhet të ngatërrohet me kombinimet me dozë fikse që përmbajnë tenofovir plus një substancë tjetër antiretrovirale. Regjimet standarde orale të profilaksisë para ekspozimit ndaj HIV-it (PrEP) zakonisht përdorin tenofovir disoproksil fumarat së bashku me emtricitabinë dhe jo Tenofovir 300 mg si substancë të vetme aktive.

Regjimet e trajtimit dhe dozat

Doza e zakonshme për të rriturit dhe pacientët me peshë të paktën 35 kg është tenofovir disoproksil fumarat 300 mg një herë në ditë. Për trajtimin e HIV-1, një tabletë 300 mg merret një herë në ditë si pjesë e një regjimi të plotë të kombinuar antiretroviral. Për hepatitin kronik B, doza e zakonshme për të rriturit është gjithashtu 300 mg një herë në ditë. Tableta mund të merret me ose pa ushqim dhe preferohet të merret afërsisht në të njëjtën kohë çdo ditë për të mbështetur aktivitetin e qëndrueshëm antiviral dhe respektimin e mirë të trajtimit. Kohëzgjatja e terapisë për HIV-in zakonisht është afatgjatë, ndërsa kohëzgjatja e trajtimit për hepatitin kronik B përcaktohet individualisht sipas përgjigjes virologjike, gjendjes së mëlçisë dhe faktorëve të tjerë klinikë.

Funksioni i veshkave duhet të vlerësohet para trajtimit dhe të monitorohet gjatë terapisë, sepse tenofoviri eliminohet kryesisht nëpërmjet veshkave. Tek të rriturit me klirens të kreatininës 50 mL/min ose më të lartë, zakonisht mund të përdoret skema e zakonshme prej 300 mg një herë në ditë. Tek pacientët me funksion të reduktuar të veshkave mund të jetë e nevojshme të zgjatet intervali ndërmjet dozave; pacientët me dëmtim të rëndë renal ose ata që marrin hemodializë kanë nevojë për një regjim dozimi të individualizuar. Pacientët nuk duhet kurrë të rrisin dozën, të marrin tableta shtesë, të ndryshojnë intervalin ndërmjet dozave ose të ndërpresin terapinë pa këshillë mjekësore, veçanërisht kur Tenofovir përdoret për hepatitin kronik B, sepse ndërprerja e menjëhershme mund të pasohet nga një përkeqësim i konsiderueshëm i hepatitit.

Rekomandime për përdorim

Merreni Tenofovir saktësisht siç është përshkruar dhe afërsisht në të njëjtën kohë çdo ditë. Marrja e rregullt është e rëndësishme sepse dozat e humbura mund të lejojnë rritjen e replikimit viral dhe, gjatë trajtimit të HIV-it, mund të kontribuojnë në zhvillimin e rezistencës. Tableta në përgjithësi mund të merret me ose pa ushqim; pacientët që përjetojnë të përziera ose shqetësim në stomak mund ta kenë më të lehtë ta marrin ilaçin me një vakt. Mbani një hidratim të mjaftueshëm, përveç rasteve kur një profesionist i kujdesit shëndetësor ka këshilluar kufizimin e lëngjeve për shkak të një gjendjeje tjetër, dhe paraqituni në të gjitha vizitat e planifikuara për vlerësimin e përgjigjes antivirale, funksionit të veshkave, funksionit të mëlçisë dhe parametrave të tjerë laboratorikë përkatës.

Kur Tenofovir përshkruhet për infeksionin HIV-1, të gjitha barnat e tjera antiretrovirale në regjimin e trajtimit duhet gjithashtu të merren saktësisht sipas udhëzimeve. Tenofovir nuk duhet të përdoret i vetëm si terapi e plotë për HIV-in. Informoni profesionistin e kujdesit shëndetësor për të gjitha barnat me recetë, barnat pa recetë, vitaminat, suplementet dhe produktet bimore përpara fillimit të trajtimit. Pacientët që marrin Tenofovir për hepatitin kronik B nuk duhet ta ndërpresin trajtimin thjesht sepse ndihen mirë ose sepse rezultatet laboratorike përmirësohen, pasi replikimi i HBV-së mund të rritet përsëri pas ndërprerjes dhe mund të ndodhë një përkeqësim i konsiderueshëm i hepatitit.

Doza e harruar

Nëse harroni një dozë të Tenofovir, merreni sapo ta kujtoni, përveçse kur është tashmë afër koha e dozës së ardhshme të planifikuar. Nëse doza e ardhshme duhet të merret së shpejti, kalojeni tabletën e harruar dhe vazhdoni me orarin normal të dozimit. Mos merrni dy tableta në të njëjtën kohë dhe mos merrni një dozë shtesë për të kompensuar tabletën e harruar. Harrimi i përsëritur i dozave mund të zvogëlojë efektivitetin antiviral dhe, në trajtimin e HIV-it, mund të kontribuojë në zhvillimin e rezistencës, ndaj pacientët që shpesh harrojnë ilaçin duhet të diskutojnë me një profesionist të kujdesit shëndetësor strategji për përmirësimin e respektimit të terapisë.

Masat paraprake

Para fillimit të Tenofovir, informoni profesionistin e kujdesit shëndetësor për sëmundje të veshkave, funksion të reduktuar të veshkave, osteoporozë, fraktura të mëparshme të kockave, sëmundje të mëlçisë, hepatit kronik B, infeksion HIV dhe të gjitha barnat që përdorni aktualisht. Tenofovir disoproksil fumarati mund të shkaktojë dëmtim të ri ose përkeqësim të funksionit të veshkave, duke përfshirë rritjen e kreatininës në serum, disfunksionin tubular renal proksimal dhe, rrallë, sindromën Fanconi. Prandaj, funksioni i veshkave duhet të vlerësohet para trajtimit dhe të monitorohet gjatë terapisë. Pacientët me sëmundje kronike të veshkave mund të kenë nevojë gjithashtu për monitorimin e fosforit në serum. Barnat që mund të dëmtojnë veshkat, veçanërisht barnat antiinflamatore josteroide në doza të larta ose të përsëritura dhe agjentët e tjerë nefrotoksikë, duhet të përdoren me kujdes sepse mund të rrisin rrezikun e komplikimeve renale.

Tenofovir disoproksil fumarati mund të zvogëlojë dendësinë minerale të kockave dhe dhimbja e vazhdueshme e kockave, frakturat, dhimbja në gjymtyrë ose dobësia e pashpjegueshme muskulore duhet të vlerësohen nga mjeku, veçanërisht kur dyshohet gjithashtu për disfunksion tubular renal. Para fillimit të Tenofovir për hepatitin kronik B, duhet të vlerësohet statusi i HIV-it, sepse Tenofovir i vetëm nuk është një regjim i përshtatshëm trajtimi për një person me infeksion HIV-1. Pacientët me bashkëinfeksion HIV/HBV duhet të marrin Tenofovir vetëm si pjesë e një regjimi të përshtatshëm të kombinuar antiretroviral. Pas ndërprerjes së trajtimit mund të ndodhin përkeqësime të rënda të hepatitit B, ndaj funksioni i mëlçisë dhe tregues të tjerë të përshtatshëm laboratorikë mund të kenë nevojë të monitorohen për disa muaj pas ndërprerjes së terapisë.

Përdorimi gjatë shtatzënisë

Ekziston përvojë e konsiderueshme klinike me tenofovir disoproksil fumaratin në terapinë antiretrovirale, duke përfshirë përdorimin gjatë shtatzënisë. Për gratë shtatzëna që jetojnë me HIV, ruajtja e një regjimi efektiv antiretroviral është e rëndësishme për shëndetin e nënës dhe për zvogëlimin e rrezikut të transmetimit të HIV-it te fëmija. Regjimi i plotë i trajtimit duhet të rishikohet nga një profesionist i kujdesit shëndetësor me përvojë në menaxhimin e HIV-it. Për hepatitin kronik B, vendimi për të filluar ose vazhduar Tenofovir gjatë shtatzënisë varet nga sëmundja e mëlçisë së nënës, ngarkesa virale e HBV-së, historia e trajtimit dhe rreziku i mundshëm i transmetimit te foshnja.

Pacientet që janë shtatzëna, planifikojnë shtatzëni ose mendojnë se mund të jenë shtatzëna duhet të informojnë profesionistin e kujdesit shëndetësor dhe nuk duhet ta ndërpresin trajtimin pa këshillë mjekësore. Rekomandimet lidhur me ushqyerjen me gji varen nga statusi i HIV-it, arsyeja e trajtimit, supresioni viral te nëna, udhëzimet klinike vendore dhe rrethanat individuale, prandaj ky vendim duhet të diskutohet me një profesionist të përshtatshëm të kujdesit shëndetësor.

Efektet anësore të mundshme

Si të gjitha barnat, Tenofovir mund të shkaktojë efekte anësore, megjithëse ato nuk shfaqen te çdo pacient. Reaksionet e zakonshme mund të përfshijnë të përziera, diarre, të vjella, shqetësim abdominal, gazra, dhimbje koke, marramendje, lodhje, dobësi dhe skuqje të lëkurës. Disa simptoma gastrointestinale janë më të dukshme gjatë pjesës së parë të trajtimit dhe mund të bëhen më pak të theksuara ndërsa organizmi përshtatet. Analizat laboratorike mund të tregojnë gjithashtu ndryshime që pacienti nuk i vëren menjëherë, prandaj monitorimi periodik mbetet i rëndësishëm gjatë terapisë afatgjatë.

• Efektet anësore të zakonshme: të përziera, diarre, të vjella, shqetësim abdominal, gazra, dhimbje koke, marramendje, lodhje, dobësi dhe skuqje të lëkurës.
• Efektet që lidhen me veshkat: rritje e kreatininës në serum, ulje e funksionit të veshkave, disfunksion tubular renal proksimal ose, rrallë, sindroma Fanconi.
• Efektet që lidhen me kockat: ulje e dendësisë minerale të kockave, dhimbje kockash, dobësi muskulore ose rritje e ndjeshmërisë ndaj frakturave te pacientët me faktorë shtesë rreziku.
• Problemet që lidhen me mëlçinë: përkeqësim i hepatitit B pas ndërprerjes së Tenofovir te pacientët me infeksion kronik HBV.
• Simptoma serioze që kërkojnë vlerësim mjekësor: ulje e theksuar e urinimit, ënjtje, të vjella të vazhdueshme, dhimbje të forta ose të vazhdueshme të kockave, dobësi e pashpjegueshme muskulore, vështirësi në frymëmarrje, ënjtje e fytyrës ose fytit ose një reaksion i rëndë i lëkurës.

Çdo simptomë e rëndë, e vazhdueshme ose e pazakontë duhet të diskutohet me një profesionist të kujdesit shëndetësor. Disa efekte anësore me rëndësi klinike, veçanërisht anomalitë renale, mund të zbulohen fillimisht nëpërmjet monitorimit laboratorik dhe jo nga simptomat, ndaj analizat e planifikuara të gjakut dhe urinës nuk duhet të anashkalohen.

Tenofovir disoproksil fumarat: ndërveprimi me barna të tjera

Tenofovir mund të ndërveprojë me barna që ndikojnë në funksionin e veshkave ose eliminohen nëpërmjet rrugëve të ngjashme renale. Përdorimi i njëkohshëm ose i kohëve të fundit i barnave nefrotoksike mund të rrisë rrezikun e dëmtimit të veshkave; shembujt përfshijnë disa antibiotikë aminoglikozidikë dhe barna antiinflamatore josteroide në doza të larta ose të përsëritura. Barnat që konkurrojnë për sekretimin tubular aktiv mund të ndikojnë gjithashtu në përqendrimin e tenofovirit ose të barit tjetër. Pacientët me faktorë ekzistues rreziku renal mund të kenë nevojë për monitorim më të shpeshtë kur kombinime të tilla nuk mund të shmangen.

Tenofovir normalisht nuk duhet të përdoret së bashku me një ilaç tjetër që tashmë përmban tenofovir disoproksil fumarat, tenofovir alafenamid ose një formulim tjetër të synuar për të siguruar të njëjtin komponent antiviral, përveç rasteve kur kombinimi është përshkruar posaçërisht. Bashkëadministrimi me didanozinë mund të rrisë ekspozimin ndaj didanozinës dhe rrezikun e reaksioneve anësore të lidhura me të. Disa regjime antiretrovirale të përforcuara dhe disa barna të përdorura për hepatitin C mund të rrisin ekspozimin ndaj tenofovirit, gjë që mund të shtojë nevojën për monitorimin e funksionit të veshkave dhe efekteve anësore. Gjithmonë jepini profesionistit të kujdesit shëndetësor një listë të plotë të barnave, suplementeve dhe produkteve bimore para se trajtimi të fillojë ose të ndryshohet.

Analogë & barna gjenerike

I njëjti përbërës aktiv (tenofovir disoproksil fumarat — shembuj ndërkombëtarë)

• Tenvir 300 mg— tableta që përmbajnë tenofovir disoproksil fumarat 300 mg, të përdorura në terapinë antivirale për infeksionin HIV-1 dhe hepatitin kronik B
• Viread 300 mg — tableta me tenofovir disoproksil fumarat të përdorura për trajtimin e HIV-1 dhe hepatitit kronik B
• Tenohep 300 mg — tableta me tenofovir disoproksil fumarat të përdorura si pjesë e terapisë antiretrovirale dhe për hepatitin kronik B
• Tenof 300 mg — formulim oral i tenofovir disoproksil fumaratit për trajtim antiviral afatgjatë
• Tenfoclear 300 mg — tableta me tenofovir disoproksil fumarat të përdorura në trajtimin e HIV-it dhe hepatitit B sipas indikacioneve klinike

Analogë të barit (përbërës aktiv i ndryshëm, i njëjti qëllim terapeutik)

• Tenofovir alafenamid — një proilaç i tenofovirit i përdorur në trajtimin e HIV-it dhe terapinë e hepatitit kronik B, zakonisht në doza më të ulëta se tenofovir disoproksil fumarati
• Entekavir — analog nukleozidik i përdorur për trajtimin afatgjatë të hepatitit kronik B
• Lamivudinë — analog nukleozidik i përdorur në terapinë e kombinuar antiretrovirale për HIV-in dhe në regjime të përzgjedhura të trajtimit të hepatitit B
• Emtricitabinë + tenofovir disoproksil fumarat — kombinim antiviral me dozë fikse i përdorur për trajtimin e HIV-it dhe profilaksinë orale para ekspozimit (PrEP)
• Emtricitabinë + tenofovir alafenamid — kombinim antiretroviral me dozë fikse i përdorur në regjime të përzgjedhura për trajtimin dhe parandalimin e HIV-it

(Zgjedhja e terapisë varet nga indikacioni, statusi HIV ose HBV, funksioni i veshkave, profili i rezistencës, trajtimi i mëparshëm antiviral, barnat shoqëruese dhe vlerësimi mjekësor.)

Ruajtja

Ruajeni Tenofovir në temperaturë të kontrolluar të dhomës sipas udhëzimeve të dhëna me ilaçin dhe mbrojini tabletat nga nxehtësia dhe lagështia e tepërt. Mbajini tabletat në enën e tyre origjinale me kapakun të mbyllur fort dhe shmangni ekspozimin e zgjatur ndaj dritës së drejtpërdrejtë të diellit ose kushteve të lagështa. Mos i përdorni tabletat pas datës së skadencës të shtypur në paketim dhe mbajeni ilaçin larg shikimit dhe arritjes së fëmijëve. Devijimet specifike të lejuara të temperaturës mund të ndryshojnë ndërmjet prezantimeve të ndryshme të tregtuara, ndaj udhëzimet e ruajtjes të shtypura në paketim duhet të ndiqen gjithmonë.

Përvoja e klientit – çfarë të prisni

Tenofovir zakonisht nuk shkakton një ndjesi të menjëhershme fizike që tregon nëse trajtimi po funksionon. Në trajtimin e HIV-1, efektiviteti vlerësohet kryesisht duke monitoruar ngarkesën virale të HIV-it dhe, kur është e përshtatshme, statusin imunitar. Kur Tenofovir përfshihet në një regjim plotësisht efektiv antiretroviral dhe merret rregullisht, replikimi viral duhet të ulet gradualisht dhe mund të arrihet një supresion i qëndrueshëm viral. Ndryshimet në funksionin imunitar ndodhin gradualisht dhe të ndihesh mirë nuk do të thotë se trajtimi mund të ndërpritet. Disa pacientë përjetojnë përkohësisht të përziera, shqetësime gastrointestinale, dhimbje koke, marramendje ose lodhje kur fillojnë trajtimin, ndërsa të tjerë vërejnë pak ose aspak simptoma të lidhura me trajtimin.

Në hepatitin kronik B, përgjigjja ndaj trajtimit vlerësohet nëpërmjet niveleve të ADN-së së HBV-së, enzimave të mëlçisë dhe treguesve të tjerë klinikë dhe laboratorikë dhe jo nëpërmjet ndryshimeve të menjëhershme në mënyrën se si ndihet pacienti. Frenimi i replikimit të HBV-së mund të zvogëlojë dëmtimin e vazhdueshëm të mëlçisë, por ndjekja e rregullt mbetet e nevojshme për të vlerësuar përgjigjen dhe për të përcaktuar sa gjatë duhet të vazhdojë terapia. Funksioni i veshkave dhe, te pacientë të përzgjedhur, shëndeti i kockave gjithashtu mund të kërkojnë monitorim gjatë trajtimit afatgjatë. Tenofovir kontrollon replikimin viral, por nuk e eliminon HIV-in nga organizmi dhe pacientët duhet ta vazhdojnë terapinë për aq kohë sa rekomandohet nga profesionisti i tyre i kujdesit shëndetësor.

Pyetje të shpeshta

Çfarë përmban Tenofovir?
Tenofovir përmban tenofovir disoproksil fumarat 300 mg, një frenues nukleotidik të transkriptazës së kundërt aktiv kundër HIV-1 dhe virusit të hepatitit B.

Për çfarë përdoret Tenofovir?
Tenofovir përdoret si pjesë e terapisë së kombinuar antiretrovirale për infeksionin HIV-1 dhe për trajtimin e hepatitit kronik B.

Sa shpesh merret Tenofovir?
Doza e zakonshme për të rriturit është 300 mg një herë në ditë. Pacientët me funksion të dëmtuar të veshkave mund të kenë nevojë për një interval të zgjatur ndërmjet dozave të përcaktuar nga një profesionist i kujdesit shëndetësor.

A mund të merret Tenofovir i vetëm për trajtimin e HIV-it?
Jo. Tenofovir është një komponent i terapisë së HIV-it dhe duhet të kombinohet me barna të tjera të përshtatshme antiretrovirale.

A mund të merret Tenofovir me ushqim?
Po. Tenofovir disoproksil fumarati 300 mg në përgjithësi mund të merret me ose pa ushqim. Marrja e tabletës afërsisht në të njëjtën kohë çdo ditë mund të ndihmojë në ruajtjen e një rutine të qëndrueshme trajtimi.

A përdoret Tenofovir 300 mg i vetëm për parandalimin e HIV-it?
Regjimet standarde orale të profilaksisë para ekspozimit zakonisht kombinojnë tenofovir disoproksil fumaratin me një ilaç tjetër antiretroviral, si emtricitabina. Tenofovir 300 mg që përmban një substancë të vetme aktive nuk duhet të konsiderohet i barasvlershëm me këto kombinime PrEP me dozë fikse.

Oferta më e mirë për Tenofovir online në treg

Aktualisht mund ta blini Tenofovir në farmacinë tonë online. Nëse po kërkoni vendin më të mirë për të porositur Tenofovir ose barna të tjera që përmbajnë tenofovir disoproksil fumarat, atëherë keni ardhur në vendin e duhur.

Përparësitë e farmacisë sonë:

• Konfidencialiteti. Shumica e njerëzve preferojnë ta mbajnë trajtimin e tyre privat. Duke porositur Tenofovir online, shmangni diskutimet e panevojshme ballë për ballë.
• Çmimi. Blerja e Tenofovir online ofron një mënyrë të përshtatshme për të krahasuar kostot e trajtimit dhe për të zgjedhur një mundësi të përshtatshme blerjeje.
• Sasia. Trajtimi antiviral afatgjatë mund të kërkojë furnizim të vazhdueshëm me ilaçe. Sasia e nevojshme duhet të përputhet me planin e trajtimit të rekomanduar nga një profesionist i kujdesit shëndetësor.
• Lehtësia. Porositja online mund të thjeshtojë aksesin në barna për përdorim afatgjatë dhe të zvogëlojë udhëtimet e panevojshme duke ruajtur mbikëqyrjen e përshtatshme mjekësore.
• Informacioni. Në faqen tonë të internetit mund të gjeni informacion rreth dozimit të Tenofovir, efekteve anësore të mundshme, masave paraprake, ndërveprimeve, trajtimit të HIV-it dhe trajtimit të hepatitit kronik B.

Ne punojmë shumë për të ofruar shërbimin më të mirë të mundshëm për klientët dhe për të siguruar që barnat tona t'i ndihmojnë pacientët të arrijnë efektin terapeutik të synuar.